จำนวนการดูหน้าเว็บรวม

วันอังคารที่ 24 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2558

เมื่อการแสดงออกมันแตกต่าง...เรือรักจึงอัปปาง...!!!

เมื่อฝ่ายหนึ่งได้ปฏิเสธทุกคำร้องขอ...
ผม...มีแฟนแล้ว...ผมรักแฟนผมมาก...
ผมไม่สามารถรับความปรารถนาดีของคุณได้...

แต่อีกฝ่ายหนึ่ง...กลับยื่นไมตรีให้กับชายหลายคน..
มันเป็นการหว่านเสน่ห์แบบไม่รู้จบ...ของ
ผู้หญิงคนหนึ่งซึ่งคิดว่าตัวเอง...สวย...!!!
ไม่เคยเลยสักครั้งที่จะบอกกับใครๆว่า...มีแฟนแล้ว...!!!

การแสดงออกมันสวนทางกันโดยสิ้นเชิง...
เมื่อความรักได้เดินมาถึงจุดที่ต้องครุ่นคิด...
ไปต่อไม่ได้เสียแล้ว...กับคนหลายหัวใจ...เช่นนี้
เรือแห่งความรักลำน้อยๆ...เมื่อโดนคลื่นลมแรง
มันมิอาจต้านทานไหว...จึงอัปปางลงในที่สุด...
รักแล้วไม่กล้าแสดงออก...ไม่กล้าบอกใครต่อใคร...ว่าคนนี้คือแฟนฉัน
นั่น !!!...มันไม่ใช่ความรัก...!!!

http://dharmaishere.blogspot.com




วันพฤหัสบดีที่ 12 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2558

ความสุขที่เกิดจากการ "ให้"...!!!

ตัวเราเองเมื่อหิว...ยังต้องการอาหารเพื่อมาดับทุกข์แห่งความหิวนั้น
การให้อาหารแก่เหล่าบริวารสัตว์ต่างๆ...เพื่อเป็นการสงเคราะห์
เมื่อพวกมันกินอิ่ม นอนหลับ...ความทุกข์ดับ ใจเราก็เป็นสุข

การไม่ผูกโกรธ...คือ การแสดงออกถึงความมีเมตตา
อภัยเสียได้ในความผิดของเขา...แบบนี้ใจเราก็เป็นสุข
คนที่ถูกให้อภัยก็ย่อมจะเป็นสุขเช่นกัน

ความรักของชายหญิง...เมื่อได้เป็นผู้ให้โดยมิได้หวังผลใดๆ
หัวใจก็ย่อมมีแต่ความแช่มชื่นเบิกบาน เพราะตัวความรักเอง
ไม่เคยทำร้ายคนที่รู้จักคุณค่าของความรัก...เขามีความสุขกับสิ่งที่เรา
มอบให้ไป...ตัวเราเองก็พลอยสุขไปด้วย
ความสุขเกิดขึ้นได้ทุกเวลาถ้ารู้จักให้...ให้ไม่ยาก ถ้าอยากจะให้...!!!

http://dharmaishere.blogspot.com









วันพุธที่ 11 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2558

เมื่อเธอหลายใจ...ผมถึงมีใครหลายคน...???

จากเหตุการณ์ในวันหนึ่ง...เมื่อผมหยิบโทรศัพท์ของเธอขึ้นมาดู...
หลังจากใส่รหัสผ่านหน้าจอเรียบร้อย...ซึ่งเป็นชื่อของผมเอง
คลิกโน่น คลิกนี่ไปเรื่อยเปื่อย...แล้วก็ไปเจออะไรบางอย่างเข้า...!!!
ผมจำความรู้สึกนั้นได้...มือสั่น ใจมันหวิว...หน้ามืดคล้ายจะเป็นลม
เมื่อเห็นรายชื่อผู้ติดต่อที่มีชื่อว่า...ที่รัก...พ่อทูนหัว...ผัวของก้อย
ใช่ครับ...แฟนของผมเธอมีชื่อว่า "ก้อย"...
เมื่อเธอคิดสะกดคำว่า "ซื่อสัตย์"...ไม่เป็น ผมก็ไม่จำเป็นต้องเข้าใจ
สิ่งที่ผมทำลงไปทุกอย่าง...
อยากให้เธอรู้ว่าผมเจ็บปวดจริงๆ
ผมเริ่มจีบ หนิง น้อย อ้อย และ ขวัญ...เพียงเพื่อประชด...!!!
เมื่อเธอยังหลายใจ...ผมจึงต้องมีใครหลายๆคน เกลือจิ้มเกลือครับ
ผมได้แต่เก็บความชอกช้ำไว้ในใจนานนับเดือน...จนสบโอกาส...!!!
วันนั้น...วันที่ทุกอย่างถูกเปิดโปง...ผมแกล้งหยิบโทรศัพท์ผิด...
ขับรถออกจากบ้านอย่างรวดเร็ว...เป็นไงเป็นกัน...มันเหลืออดแล้วครับ
เมื่อมีเสียงโทรศัพท์ดังขึ้น..."ผัวของก้อย"...รายชื่อสายเข้า...
ผมรีบกดรับ...เมื่อได้ยินเสียงของปลายสาย...มันยิ่งตอกย้ำถึง
ความเจ็บปวด...น้ำตาของผมไหลอาบแก้ม...ผมรีบวางสาย โดยไม่
ตอบอะไรสักคำ หลังจากที่ได้ยินคำว่า "ที่รักทำไมไม่รอก้อยด้วย"
งามไส้ สตอรี่...ล่ะครับ...งานนี้ อิอิอิ...!!!

http://dharmaishere.blogspot.com







ความรัก...ความสุข...ใช่ หรือ ชอบ ตอบกันเอง...!!!

คนบางคนเหมาะที่เกิดมาเพื่อให้เรารัก แต่ไม่เหมาะที่จะร่วมชีวิตด้วย
ความรักอย่างเดียวมันจึงไม่ใช่คำตอบสุดท้าย
เมื่อได้คบกับใครแล้วต้องรู้สึกเหนื่อย...
นั่นคงไม่ใช่...!!!
การเดินทางที่แสนยาวไกลไปพร้อมๆกัน
ถ้าปราศจากหัวใจที่มีความสุข
มันก็ยากที่จะไปต่อ
ความรัก...จึงเป็นแค่จุดเริ่มต้นของการเดินทาง
ความสุขต่างหากที่เราใฝ่หา
ของที่ชอบ อาจจะไม่ใช่
ของที่ใช่ อาจจะไม่ชอบ
ความรู้สึกที่แท้จริงนั่นแหละ...มีคำตอบให้
จะเลือก...ความรัก หรือ ความสุข...จะใช่ หรือ จะชอบ
ต้องตอบกันเอาเอง...!!!

http://dharmaishere.blogspot.com


วันอังคารที่ 10 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2558

ความรักมิใช่เรื่องบังเอิญ...แต่มันเกินความเข้าใจ...!!!

มีคนเคยกล่าวเอาไว้ว่า...เรื่อง “ความรัก” ไม่มีคำว่าถูกและผิด
คุณไม่ผิดเลย … ที่ไปรักใครคนนั้น
และใครคนนั้นก็คงไม่ผิดเช่นกัน … ที่ไม่ได้รักคุณ
ในทางกลับกัน …
คุณไม่ผิดที่ไม่ได้รักใครคนนั้น
และใครคนนั้นก็ไม่ผิดที่มารักคุณเช่นกัน
หาใช่ความบังเอิญ...ที่มีเหตุและผลเช่นนี้
หากมันเกินความเข้าใจ...ทำไมจึงเป็นเช่นนั้น
คุณ และ ใครๆอีกมากมาย...ต่างได้เคยลิ้มรส...
ความมหัศจรรย์เช่นที่กล่าวนี้...แต่ไม่เคยหาคำตอบได้สักที
ว่าความรักที่มี...มันคือความบังเอิญ?...!!!

http://dharmaishere.blogspot.com

อย่าโพสต์แบบนี้...เดี๋ยวพี่มันจะไม่ไหว...!!!

โอ้ยตาย!...แต่ละนาง นั่นมันคน หรือ นางฟ้า...!!!
ไม่สงสารกันบ้าง หราาา...คนไม่มีแฟนอ่ะ
โพสต์กันแต่ละที...พี่ถึงกับอึ้ง...
สวยจัง สวยจริง ผู้หญิงเอ๋ย...กินอะไรเล่าเธอถึงได้งามแสนงาม..
อิอิ...บลา บลา บลา...!!!
ยุบหนอ พองหนอ...ชักจะท่องผิด ท่องถูก...แล้วนะฮร้าา!!!
แค่เส้นผมของพี่...จากสีดำ มาเป็นสีขาว...ก็หนาวจะแย่
เมื่อได้เห็นความขาวของน้องเข้าไปอีก...มันจะไหวเหรอ...???
กลัวมักม๊าก...ความขาวเนี่ย...!!!
"พี่โพสต์ธรรมะ...จนมือแทบหงิก ได้มา สามสิบ
ส่วนน้องแค่ปรายหางตาปริบๆ...อีกสามสิบ จะถึงพัน"...555
เป็นสีสันของพวกเราชาวเฟสดีเหมือนกัน...ผู้ชายแท้ๆคนหนึ่ง
เมื่อได้เห็นผู้หญิงสวย...ก็เหมือนว่า...กำลังเดินชมสวนดอกไม้...
เฮ้อ!!...สวยแบบนี้...แล้วพี่จะไหวเหรอ?...อิอิ

http://dharmaishere.blogspot.com





วันจันทร์ที่ 9 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2558

จุดสลบของความรัก...คือจุดแตกหักของคำว่า "แฟน"...!!!

อดีต คือ คนแปลกหน้า
ปัจจุบัน คือ เงา...เราเรียกว่า "แฟน"...
เมื่อคน 2 คนมาจากคนละที่...
เดินอยู่บนเส้นทางแห่งความรู้สึก...ร่วมกัน
ย่อมจะมีการกระทบกระทั่งกันบ้าง...เป็นเรื่องธรรมดา
ลิ้นกับฟันในปากของเราแท้ๆ...บางครั้งยังมีการผิดคิว
การได้พบกันของใครบางคน...ดูดุจราวปาฏิหาริย์
แต่การจะได้ไปต่อหรือไม่...คือความเข้าใจล้วนๆ
หลายคู่...เริ่มนับได้เพียงแค่หนึ่ง...ก็ต้องลาลับ
ชายทาง หญิงทาง...ไปไม่รอด
ความไว้เนื้อเชื่อใจซึ่งกันและกัน คือ ส่วนสำคัญที่สุด
แสดงออกถึงความตรงไปตรงมา ไม่มีหมกเม็ด...
ความมั่นใจในคู่ของเรา...จะเป็นแนวอาณาเขตกันไฟได้ดีที่สุด
ไม่ให้ลามไปถึง..."จุดสลบของความรัก"...
เพื่อป้องกัน "การแตกหัก"...ของคำว่า "แฟน"...

http://dharmaishere.blogspot.com