จำนวนการดูหน้าเว็บรวม

วันพฤหัสบดีที่ 12 มกราคม พ.ศ. 2560

มีหมาเป็นเพื่อน...ดีกว่ามีเพื่อน หมา หมา!


ลาบราดอร์...เป็นสุนัขที่มีเสน่ห์และน่าเลี้ยงที่สุดพันธุ์หนึ่ง ฝึกง่าย ตื่นตัว กระฉับกระเฉง ช่างประจบ ใจดี และ ฉลาด สามารถปรับตัวเข้ากับสภาพแวดล้อมได้ดี เป็นมิตรกับคนและสัตว์อื่น เป็น สุนัข ที่รักเด็ก และชอบเล่นกับเด็ก นอกจากนี้ยังมีความสามารถในการสะกดรอยและการปราบปรามยาเสพติด...สีขน ดำ เหลือง และ ช็อกโกแลต
สุนัขใจดี รักเจ้านาย เลี้ยงไว้ไม่มีเดือดร้อน...ว่ามะ!




วันจันทร์ที่ 14 พฤศจิกายน พ.ศ. 2559

ดาบมังกรหยก 2003...เตี่ยเมี่ยง...!!!


เตี่ยเมี่ยง
มิน มิน ทามู่เอ่อ 
องค์หญิง ที่ทำทุกอย่างได้เพื่อความรัก

เจี่ยจิ้งเหวิน : ผู้ทำให้ตัวละคร มีชีวิต

ความรักและอุปสรรคเป็นของคู่โลก
เป็นของคู่กัน

รักแท้และจริงใจ

มักอยู่เหนือเหตุผลทั้งร้อยพัน
ของความต่าง

นี่แหละความรัก!...รักที่มีแต่ให้!

ดาบมังกรหยก เวอร์ชั่น 2003
น่าดูที่สุดสำหรับคนมีความรัก


https://www.dharmaishere.blogspot.com



วันจันทร์ที่ 31 ตุลาคม พ.ศ. 2559

วันอังคารที่ 25 ตุลาคม พ.ศ. 2559

ส่งศิษย์ปราบผี...!!!

เมื่อครั้งท่านพระอาจารย์มั่นพำนักอยู่อำเภอโคกศรีสุพรรณ มีหลวงตารูปหนึ่งสมัยหนุ่มเคยเป็นโยมอุปัฏฐากท่าน ไปนมัสการและอยู่ปฏิบัติธรรมด้วย  ผู้เล่านั่งถวายงานพัด ท่านพระอาจารย์มั่นถามหลวงตารูปนั้นว่า "เคยไปบ้านนาหมีนายูงไหม" "เคยขอรับกระผม" เป็นอย่างไรความเป็นอยู่ของเขา พอมีกินมีใช้ไหม ก่อนหน้าเราจะไปเชียงใหม่ เราพักอยู่แม่น้ำโสมท่าบ่อ

ท่านเล่าว่าสมัยนั้นเคยมีชาวบ้านมาหาและกราบเรียนว่า ขอนิมนต์พระคุณเจ้า ไปอยู่กับพวกกระผมไปตั้งหมู่บ้านใหม่ที่ดงนาหมีนายูง พวกกระผมจะไม่ให้ท่านพระอาจารย์อดอยาก จะผลัดเปลี่ยนกันลงมาเอาเสบียง ยุคนั้นเต็มไปด้วยป่าดงพงพีไข้ป่าเอย อสรพิษเลย เสือโคร่งลายพาดกลอนเอย ภูตผีเอย มีเป็นธรรมดา หลวงตารูปนั้นถวายคำตอบว่าเดี๋ยวนี้เขาเป็นบ้านเป็นเมืองมีกินมีใช้แล้ว วัดก็เป็นวัดโดยสมบูรณ์ผู้คนมีธรรมะเป็นประจำตั้งแต่นั้นมา

ท่านเล่า ต่อว่าเหตุอะไรจึงมานิมนต์ เขาเล่าว่าอย่างอื่นไม่กลัว กลัวแต่ผีอย่างเดียว ธรรมดาสัตว์ป่าจะเป็นช้างหรือเสือกลัวไฟกับเสียงมนุษย์ หากเห็นไฟและได้ยินเสียงมนุษย์มันจะหลีกหนีห่างออกไป แต่ผีนี้สิยิ่งแหย่เหมือนยิ่งยุ เป็นตัวเป็นตนเหมือนคน ห้อยถุงย่ามไว้มันมาปลดทิ้ง หม่าข้าวไว้มันมาเททิ้ง อยู่ใกล้ๆแต่ไม่เห็นตัว
พวกเราติดไฟไว้มันเข้ามาเอาฟืนออก เราถือพร้าโต้เข้าไปจะฟันมัน มันวิ่งหนี เราตัดฟืนใส่มัน มันกลับซัดฟืนมาหาเราถ้าเราเฝ้าทับคนเดียว พอหมู่กลับมามันก็หาย เข้าป่าไปเป็นอยู่อย่างนี้ ขอนิมนต์ท่านพระอาจารย์ช่วยปราบผีด้วย ว่างั้น

ท่านว่า เราก็แปลกใจเหมือนกันเพราะเหตุการณ์อย่างนี้ยังไม่เคยพบ ส่วนสัตว์นั้นไม่น่ากลัวติดไฟไว้จ้างก็ไม่เข้ามา ยิ่งช้างถ้ามีขวดเปล่าหรือกระบอกเล็กๆเป่าเป็นสัญญาณขึ้นแค่นั้นก็วิ่งจนป่าราบพณาสูรไปเลย เพราะมันสำคัญว่าเป็นเสียงสะไน คือกระบอกมีกรวงทำด้วยเขาควายสำหรับควาญช้างหรือพรานช้าง ท่านพระอาจารย์มั่นปรึกษากับศิษย์ว่าใครจะไปปราบผีครั้งนี้ พระอาจารย์อ่อน ญาณสิริ รับอาสาโดยชวนพระอาจารย์ฝั้น อาจาโรไปด้วย พร้อมด้วยพระสหจร 4 รูป รวมเป็น 6 รูป ก่อนออกเดินทางท่านพระอาจารย์เตือนศิษย์ ให้มีสติ เจริญพระพุทธคุณและกรณียเมตตสูตรแล้วกำหนดจิตเป็นปริมณฑล 3 รอบใกล้ตัว และกำหนดให้ปริมณฑลห่างออกไป และห่างออกไปอีก กำหนดเจริญกำแพงเจ็ดชั้นด้วยบทว่า พุทโธ ธัมโม สังโฆ เมตตากรุณา มุทิตา อุเปกขา ส่วนชาวบ้าน ให้เขาตั้งอยู่ในสรณะและศีล 5 ก่อนนอนให้เจริญ พุทธคุณ ธรรมคุณ สังฆคุณ
ครั้นเดินทางไปถึงที่พัก เห็นแต่ร่องรอยผีมารบกวน จัดสถานที่พักแล้ว นับตั้งแต่วันนั้นจนถึงวันนี้ ผีพวกนั้นหายเข้าป่าไปเลย



วันศุกร์ที่ 21 ตุลาคม พ.ศ. 2559

สุขได้...ในความไม่มี...!!!

มาลองให้นิยามของ "ความสุข" กับตัวเองดูสักนิดจะเป็นอะไรไป...จริงมะ!

เงินทอง ท่องเที่ยว อาหารอร่อย สามีหล่อ ภรรยาสวย ลูกเรียนเก่ง. สิ่งเหล่านี้ นำมาซึ่งความสุขจริงหรือ?

ก่อนออกไปท่องเที่ยวรอบโลก ต้องปิดต้องล็อคบ้านหรือไม่ เพราะอะไรถึงล็อค แล้วถ้าไม่ล็อคจะกลัวอะไร? ความหวาดระแวง ความกลัว ว่าจะมีคนอื่นมาเอาทรัพย์สินของตน เป็นความสุขหรือความทุกข์?

ในยามปกติ หูฉลามสักถ้วย คงเป็นอะไรที่เพอร์เฟค มีคนยกเอามาให้ทั้งหม้อ อยากกินมากแค่ไหนตามสบายแต่หลังจากกิน จะเอาตัวไปยิงเป้า... ถามว่า จะกินลงไหม

ผัวหล่อเมียสวย ก็ย่อมเป็นที่ต้องตาต้องใจของสตรีและบุรุษอื่น ความหวาดระแวงว่าจะเสียของรักเป็นสุขหรือเป็นทุกข์

ลูกเรียนเก่ง แต่เมื่อมีจังหวะก็มั่วสุมเสพยาเป็นความ สุขหรือทุกข์

หากแท้ที่จริงแล้วความสุขมันไม่ได้ขึ้นอยู่กับสิ่งเหล่านี้เลย... ความไม่มีสิ่งเหล่านี้เลยนั่นแหละเป็นสุข เมื่อ ไม่มีให้เป็น!!

วันพุธที่ 19 ตุลาคม พ.ศ. 2559

สถานที่แรกที่คนตายจะไป...!!!

วันนี้ เป็นวันที่ผม ได้เข้าใจความหมาย ของประโยคหนึ่งด้วยน้ำตานองหน้า ที่ร้องไห้ไม่ได้เป็นเพราะเสียใจ แต่ที่ร้องไห้ เป็นเพราะตื้นตันใจกับประโยคที่ว่า

"สถานที่แรกที่คนตายจะไป คือการเข้าไปอยู่ในหัวใจของใครบางคน"


วันนี้มีโอกาสได้นั่งดู พระราชกรณียกิจทั้งหลายของในหลวงรัชกาลที่ 9 ทำให้รู้ว่า จากที่ผมเคยรู้ในอดีตมันน้อยนิดมาก เมื่อเปรียบเทียบกับสิ่งที่ถูกรู้ในวันนี้ สิ่งที่พระองค์ได้ทำให้กับพวกเราชาวไทย มากมายเกินกว่าที่ คนๆหนึ่งจะจดจำได้หมด ความรักที่ผมรู้ว่ารัก แต่ที่ไม่รู้คือ ไม่รู้ว่าจะรักมากมายถึงเพียงนี้ พระองค์คือพ่อที่ยิ่งใหญ่กว่าพ่อทุกคนบนโลกใบนี้... และก็เป็นวันนี้ ที่ผมได้เข้าใจ มากกว่าที่เคยเข้าใจ เมื่ออ่านประโยคข้างบนอีกครั้ง... รู้แล้วครับว่าทำไมคนไทยทั้งประเทศถึงได้เสียน้ำตา

ผมรักในหลวงรัชกาลที่ 9 
ผมรักพ่อครับ


มนุษย์...ถ้าไม่รักกันแล้วจะรอให้ใครรัก?

เหตุและปัจจัยจากอดีต นำผลมาสู่ปัจจุบัน
เราแก้ไขอะไรไม่ได้ยอมรับและปล่อยวาง

เหตุและปัจจัยปัจจุบันนำไปสู่อนาคต
เราสร้างขึ้นเอง... ขึ้นอยู่ที่เราเลือก

คบไฟที่กำลังจะหมดเชื้อ แสงหรี่ลงรอวันดับ เหมือนกับชีวิตของหลายคนที่เลือกเกิดไม่ได้ ความเหลื่อมล้ำต่ำสูง และความมีความจน กลายเป็นเครื่องแบ่งแยกมนุษย์...มนุษย์ บางรายที่มีโอกาสดีกว่า ไม่ว่าจะเป็นสถานะทางสังคมและทรัพย์สิน กลับมองมนุษย์ผู้ด้อยโอกาส อย่างดูหมิ่นเหยียดหยาม มันก็ขึ้นอยู่กับมนุษย์แต่ละคน จะแสดงตัวตนที่แท้จริงออกมาเช่นไร วันเวลามันแสนรวดเร็วอีกไม่ช้าก็ต้องจากกัน สุดท้าย จะมีจะจน ไม่มีใครเอาอะไรไปได้ คบไฟ ที่มากมีเปล่งแสงราวกับดวงอาทิตย์ ดวงใหญ่ ถ้ารู้จักแบ่งปันเชื้อไฟ ร่องรอยของหยาดเหงื่อและน้ำตา จะน้อยลง...!!!

วันอังคารที่ 18 ตุลาคม พ.ศ. 2559

ผี...มโนภาพ และความกลัว...!!!

เมื่อพูดถึง ความมืดมิดแห่งรัตติกาล หลายคนก็อดที่จะมีความรู้สึกขนพองสยองเกล้าไม่ได้ สถานที่เดียวกัน ต่างกันแค่เวลา กลางวันกับกลางคืน อะไรๆก็ต่างกัน... การพูดถึงผีในขณะที่ดวงอาทิตย์ กำลังส่องแสงจ้า กับพูดถึงผี ในขณะที่ดวงจันทร์สีเลือดกลมโต ลอยเด่นอยู่บนท้องฟ้ายามค่ำคืน ความหวีดหวิววังเวง จะตามมานั่งเคียงข้าง แม้ยังไม่ได้เชื้อเชิญมันก็ตาม...นั่นสิ!!... เพราะอะไร?
มโนภาพ จินตนาการ มันเกิดจากใคร ถ้าไม่ได้เกิดจากเรา เมื่อเรามโนภาพสร้างความคิดต่างๆ สุดท้าย มันจะเกิดความรู้สึกหนึ่งขึ้นกับจิต คิดเรื่องดีก็แช่มชื่นคิดเรื่องร้ายก็หวาดกลัว...!!!
บางเรื่องมันเป็นปัจจัตตังที่รู้ได้เฉพาะตน
ผีจะมีจริงหรือไม่ ไม่จำเป็นต้องใส่ใจให้ถือว่าช่างมัน ความกลัวมันเกิดจากการสร้างภาพ... แล้วมันก็กลับมาหลอกตนเอง กลัวกับความคิดของตนเอง...ตลกดี!!!

วันจันทร์ที่ 17 ตุลาคม พ.ศ. 2559

อย่า!...บิดเบือน...แก่นแท้ของมนุษย์...!!!

...มนุษย์เกิดมาทำไม?...

เป็นคำถามที่คงคุ้นเคยกันดี แล้วแท้ที่จริงคำตอบควรจะเป็นเช่นไร...?
ถามตัวเองแล้วตอบตัวเองให้ได้
โดยไม่ต้องสนใจคำตอบของคนอื่น
  1. อารมณ์ดีก็ตอบแบบนึง
  2. อารมณ์เสียก็ตอบแบบนึง
  3. ประสบความสำเร็จก็ตอบอีกแบบ
  4. แล้วถ้าล้มเหลวล่ะ จะตอบแบบไหน?
ถ้าปราศจากหลักยึดเสียแล้ว มันก็จะแกว่งไปตามอารมณ์ แน่นอนเหลือเกินว่ามันผิด...!!!
มนุษย์เกิดมาจากบุญ เกิดมาเพื่อสร้างบุญ ให้ก้าวสูงขึ้นไป... แต่สำหรับคนที่เราเห็นกันทั่วไป เขามักจะบิดเบือนความเป็นมนุษย์ ด้วยน้ำมือของตนเองแทบทั้งสิ้น
อวิชชา คือความไม่รู้นั่นก็หนึ่ง ไหนจะกิเลส ตัณหาและอุปาทานอีกเล่า ล้วนแต่ร่วมด้วยช่วยกันจองกฐิน เดินทางกลับนรก เสียเวลาไปอีก 1 ชาติ โดยที่โทษใครไม่ได้ นอกจากตัวเอง
มีแต่มนุษย์ที่ตื่นแล้วเท่านั้น ที่จะตอบคำถามนี้ได้ว่า...มนุษย์เกิดมาทำไม?...!!





วันอาทิตย์ที่ 16 ตุลาคม พ.ศ. 2559

ความรัก..กับการเก็บเห็ด!!!

มีมั้ย!! ตั้งแต่เกิดมายังไม่เคยรักใคร
อย่างซวยคือ...ไม่มีใครรัก!
อายุมันสั้นนะมนุษย์เนี่ย...@^_^@
เดี๋ยวจะเหมือนกับการเก็บเห็ด
 ยังไงน่ะเหรอ????

เห็ดโคนป่าหลายสิบดอกขึ้นสะพรั่งเชียว
ดวงอาทิตย์ใกล้ลับขอบฟ้าเป็นที
พรุ่งนี้ละนะฉันจะมาเก็บแต่เช้า
เห็ดโคนชั้นดีโลละครึ่งพัน
เหลือให้ดูต่างหน้าคือรอยเท้าชาวบ้าน
เชื่องช้า... หมาคาบเอาไปแดก
ใครคนหนึ่งสบถตรงๆออกมาเลยเหอะ
 "ความรักและการเก็บเห็ด"
เขาว่าอย่าช้า...เดี๋ยวอด...!!!



Timeless: พลิกแผนฆ่า ล่าโคตรจารชน

ณ ที่ทำการซีไอเอ แลงลีย์  เวอร์จิเนีย…เวลาปัจจุบัน

บริ๊ง! บริ๊ง! 
"อะไรอีกวะเนี่ย" เสียงข้อความเข้าทำให้ใครบางคนหัวเสีย
"โอววว...พระเจ้า!!!" เขาลุกพรวดจากเก้าอี้กึ่งเดินกึ่งวิ่งไปที่ผู้ชายคนหนึ่ง
"เช็คสิ!!!...ส่งมาจากไหน?" คนที่รับเรื่องหันไปจิ้มคำสั่งอะไรสักอย่างบนคีย์บอร์ดเสียงดังรัวๆ แป็กๆๆๆๆ...ปรื๊ดดด! รายละเอียดทั้งหมดขึ้นยาวเป็นหางว่าวที่หน้าจอ
"อิหร่าน" คำตอบที่ได้ทำให้รู้สึกแย่กว่าเดิม เขากำลังคิดว่าควรจะกลับไปนั่งที่แล้วค่อยๆคิดว่ามันเกิดอะไรขึ้น ยังไม่ทันที่เขาจะก้าวเท้าออกจากจุดนั้นอีก 3 คนก็เดินมาถึงตัว
"มีอะไรจะบอกพวกเรามั้ย!!...วิล?" คาเนล รีส ผอ.ซีไอเอ ชิงถามขึ้นด้วยความสงสัย

“ดร.บราวน์กำลังมีภัยครับท่าน”… เสียงของหัวหน้าฝ่ายไอทีนามว่า วิลสัน บอกกับชายวัย60เศษซึ่งเป็นเจ้านาย
“ส่งมาจากที่ไหน?” รีสถามกลับด้วยน้ำเสียงหนักแน่นจริงจังสายตาจ้องเขม็งที่วิลบ่งบอกถึงการรอคอยคำตอบแบบลุ้นระทึก

เอาแค่ตัวอย่างมาลง...ถ้าชอบก็เข้าไปให้กำลังใจกันได้ที่...@worldstory1



   http://www. dharmaishere.blogspot.com 

ความเศร้า!...กับ...การกลับมาอีกครั้ง!

จำได้ไม่เคยลืมเลือนแม้ยังเป็นเด็กน้อย
ลุยน้ำ ลุยโคลน บุกป่าฝ่าดง
จะใกล้ จะไกล แค่ไหนมิเคยหวั่น
ทุกตารางนิ้วบนแผ่นดินขวานทองแห่งนี้
พระองค์ประทับรอยพระบาทไว้หมดแล้ว
13 ต.ค. 2559 น้ำตานองทั้งแผ่นดิน
ทั้งประเทศสิ้นแล้วซึ่งมหาร่มโพธิ์ใหญ่
สวรรคาลัยคือที่ประทับ...กราบพระบาท
น้อมส่งเสด็จพระองค์...ณ ที่นี้

ไม่นึกเลยการกลับเข้าบล็อกอีกครั้ง
จะมาพร้อมกับการเสียใจที่ประมาณไม่ได้


                http://www.dharmaishere.blogspot.com

วันเสาร์ที่ 21 มีนาคม พ.ศ. 2558

รัก...ที่เหนือ...รัก มันเป็นเช่นนี้เอง...!!!

เมื่อถึงคราวที่มีความรัก อะไรต่างๆช่างดูสวยงามไปหมด
เพลงหวานซึ้ง...ก็ยิ่งหวานกว่าปกติ
กำลังใจที่เคยขาดหายกลับทรงพลังอย่างน่าประหลาดใจ
จะมีสักกี่คนที่โชคดีเจอคนรักเหมือนในจินตนาการที่ฝันเอาไว้
เมื่อความบังเอิญไม่เคยมีบนโลกแห่งความเป็นจริง
ผลของกรรมต่างหากที่เป็นตัวส่งเสริมดั่งต้องมนต์สะกด
รักตามรอยบุญที่หนุนเนื่องกันมา...นานแสนนาน
ทาน ศีล ภาวนา...ประหนึ่งโซ่ทองคล้องใจของคนทั้งคู่นั้นแล
เกิดชาติไหนก็ยังเป็นคู่กัน...เมื่อก่อตัวเกิดเป็นความรัก
จึงรวดเร็วปานสายฟ้า...และมากมายกว่าน้ำในมหาสมุทร
เป็นความรักที่อมตะทำลายไม่ได้ด้วยความชั่วร้ายทั้งปวง
รอยยิ้มจากความสุขเกิดขึ้นแทบจะทุกลมหายใจเข้าและออก
เป็นความรักที่มีแต่ให้...รัก ที่เหนือ รัก จึงบังเกิดขึ้น...!!!

http://dharmaishere.blogspot.com





สัญญาแล้วใช่ไหม?...อย่าไปไหนอีก...!!!

อย่าาาาาพึ่งงงง ?
นี่อาจเป็นคำทักทายแรก...ที่ทำให้หัวใจทั้งสองดวง
หวนกลับมาพบกันอีกครั้งในห้วงเวลาที่ดีที่สุดของชีวิต
ข้อตกลงเก่าได้หายไปด้วยสัญญาใหม่ที่แรงกว่า
อุปสรรคมากมายที่รอคนทั้งคู่พิสูจน์รักแท้
ชาติแล้วชาติเล่าที่สร้างบารมีร่วมกันมา...
ความรักความผูกพันที่แสนลึกซึ้งในแบบที่โลกไม่มีวันเข้าใจ
ถูกจุดจนติดขึ้นอีกครั้ง...เพื่อก้าวไปสู่จุดหมายเดียวกัน
คนหนึ่งกลับถึงบ้าน...ส่วนอีกคนอยู่ระหว่างทาง
ลมฝนย่อมไม่สามารถทำอันตรายต่อผู้ถึงบ้านแล้ว
ความป่วยไข้อาจเกิดขึ้นได้กับผู้โดนฝน...แต่ด้วยกำลังใจที่แรงกล้า
อีกคนที่เขารักที่สุดรออยู่...เขาต้องไปให้ถึงบ้าน
บ้านซึ่งอบอุ่นและปลอดภัย...ด้วยคำสัญญาระหว่างเขาและเธอ
"อย่าไปไหนอีก...เราจะไม่มีวันห่างกัน"
ฝ่ายหนึ่งรอ ฝ่ายหนึ่งไล่ตาม...ด้วยรักแท้ที่ฟ้ามิอาจกั้น
แล้ววันนั้นจะเป็นวันที่พิสูจน์...คำสัญญา...!!!

http://dharmaishere.blogspot.com








วันอังคารที่ 17 มีนาคม พ.ศ. 2558

สัจจะของรักแท้...เธออยู่ที่ไหน ฉันจะอยู่ที่นั่น...!!!

เรื่องของหัวใจไม่ใช่จะเอามาล้อเล่นกันแบบขำๆ
บางคนบอกว่า..."หากจะรัก ต้องลืมคำว่าเสียใจ"
แต่ใครอีกคนต่างหากที่สอนให้รู้จักและต้องจำคำนี้
หากสักวันหนึ่งได้เจอความรักที่ดีแล้ว
เราจงเพียรพยายามถนอมเก็บความรักนั้นไว้
ความเข้ากันได้ คุยกันรู้เรื่อง ชอบอะไรที่เหมือนๆกัน
นั่นคงเป็นสิ่งที่ยืนยันได้ในระดับหนึ่งว่า...คนนี้ "ใช่แล้ว"
เมื่อก่อนอาจไม่มีทางเลือก แต่ตอนนี้เราเลือกที่จะเป็นคนดี
เพื่อคนสำคัญที่สุดคนนั้น...
มันรู้สึกถึงความอิ่มในทุกครั้งที่ได้พูดคุย...
มีแต่รอยยิ้มและเสียงหัวเราะ...ถ้าเลือกเกิดได้ก็คงจะดีไม่น้อย
แต่ในเมื่อมันอยู่เหนือการควบคุม...สัจจะที่ให้ไว้
คือหลักประกันหัวใจของรักแท้ที่ว่า
"เธออยู่ที่ไหน ฉันจะอยู่ที่นั่น"...ตลอดไป...!!!

http://dharmaishere.blogspot.com


วันจันทร์ที่ 16 มีนาคม พ.ศ. 2558

เมื่อไม่แน่ใจ...ควรหยุด หรือ ไปต่อ ?

นอกจากความสุข ความทุกข์แล้ว...
ในระหว่างทางของความรัก...ย่อมมีความสับสนเกิดขึ้นได้
เมื่อมีคำถามว่า..."เธออยู่สูงเกินไปไหม?"
เรามันคู่ควรกับเขาหรือ?...อะไรประมาณนี้
จะถอย หรือ จะสู้...!!!
การที่เราจะรักใครสักคน จริงหรือที่มันไม่มีเหตุผล
ไม่หรอก...ทุกอย่างมันย่อมมีเหตุผลในตัวมันเอง
เพียงแต่ตอนนี้...ยังหาไม่เจอ...
คนที่ดีกว่าคู่ควรกว่าตัวเราก็มีมากมาย...ทำไมเขาไม่รัก
มันเพราะอะไร...???
แล้วความต่างมันห่างไกลหลายกิโลแบบนี้...จะทำยังไง...
จะคิดสู้ก็ดูไม่คู่ควร...ครั้นจะถอยก็ดูปอดแหกตั้งแต่อยู่ในมุ้ง
จะไปต่อ หรือ ถอย...หัวก้อยท่าจะดี...!!!

http://dharmaishere.blogspot.com



เมื่อความหมายหนึ่งของ "ความรัก"...คือความสวยงาม...!!!

ความรัก...บางครั้งมันค่อยๆสะสมขึ้นทีละน้อย
แต่ในบางครั้ง...ก็เกิดขึ้นรวดเร็วมากจนน่าตกใจ
มันเป็นความรู้สึกที่ยากจะอธิบาย...แต่ไม่ว่าจะช้าหรือเร็ว
ความรักย่อมสวยงามเสมอ...
ทุกคู่รักตามความเชื่อทางพุทธศาสนา...
คือ...คนที่ได้สร้างกรรมร่วมกันมา...และในความเป็นไปได้
การประสบพบเจอคู่ของตนอาจมีมากกว่าหนึ่ง...
โดยมีแรงเหวี่ยงของกรรมนั่นแหละเป็นหัวใจสำคัญ...
ดังเรื่องย่อเรื่องหนึ่งที่จะเล่าให้ฟัง...ดังต่อไปนี้
มีคู่รักคู่หนึ่งซึ่งรักกันมากมาย...สะสมบารมีร่วมกันมานานแสนนาน
ทุกคู่รักย่อมผ่านความไม่เข้าใจด้วยกันทั้งนั้น...จนในที่สุด...
ทั้งฝ่ายชายและหญิงก็ได้ลั่นวาจาว่า..."จะไม่ขออยู่ร่วมกันอีก"
ทั้งๆที่หัวใจทั้งสองดวงมีความรักให้กันอย่างเปี่ยมล้นก็ตาม
ด้วยแรงปรารถนาที่พลั้งปากด้วยทิฐิต่างคนต่างร่อนเร่ไปเกิด
ดวงจิตที่มีกรรมผูกพันด้วยความรัก...หลบอย่างไรก็ไม่พ้น
ทั้งคู่ได้พบกัน...แค่มองตาก็รู้ใจ ข้อมูลเก่าๆได้พรั่งพรูออกมา...
แต่เขาและเธอไม่อาจใช้ชีวิตอยู่ร่วมกันได้...ทั้งๆที่รักกันที่สุด
ความเศร้าย่อมมีหากแต่ความสวยงามของความรักมักสูงค่ากว่า
เขาและเธอจึงจับมือกันเพื่อก้าวต่อไปข้างหน้า...ให้สูงขึ้นไป
ด้วยพลังของความรักอันบริสุทธิ์และสวยงาม...!!!

วันอังคารที่ 10 มีนาคม พ.ศ. 2558

เมื่อความรัก...ไม่ใช่สิ่งที่เห็น...!!!

ภาพบางภาพที่ปรากฏแก่สายตา...
มันอาจไม่มีค่าเลยในความรู้สึก...เมื่อภาพนั้นหายไป
แต่กับบางภาพ...ที่ไม่เคยปรากฏแก่สายตามาก่อน
กลับมากมายความรู้สึกยิ่งนัก...เมื่อภาพนั้นมาปรากฏ
ใครคนนั้นก็เป็นเช่นภาพหนึ่ง...
ส่วนใครอีกคนหนึ่งก็เป็นดังเช่นอีกภาพนั้น...
บางครั้งภาพที่ถูกมอง...ไม่สามารถอธิบายความรู้สึกภายในได้
แต่ความรู้สึกภายในสามารถอธิบายภาพที่ถูกมองได้อย่างชัดเจน
ความรัก มันคือความรู้สึกรัก อาจไม่ใช่สิ่งที่เห็นและเป็นอยู่...
หมดรัก กับ มีรัก...มันจึงถูกซ่อนเอาไว้ในส่วนที่ยากจะค้นหา
เรือแห่งความรักลำน้อยล่องลอยตามกระแสน้ำ...
ไปในทิศทางเดียวกัน...
ย่อมไม่ล้าและเหนื่อยอ่อนเหมือนลอยทวนน้ำ
เมื่อภาพแห่งความรู้สึกปรากฏชัดขึ้นเมื่อใด...
เมื่อนั้น...เราจะได้คำตอบว่าความรัก...
ไม่ใช่แค่เพียง...สิ่งที่เห็น...!!!

http://dharmaishere.blogspot.com



วันอังคารที่ 24 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2558

เมื่อการแสดงออกมันแตกต่าง...เรือรักจึงอัปปาง...!!!

เมื่อฝ่ายหนึ่งได้ปฏิเสธทุกคำร้องขอ...
ผม...มีแฟนแล้ว...ผมรักแฟนผมมาก...
ผมไม่สามารถรับความปรารถนาดีของคุณได้...

แต่อีกฝ่ายหนึ่ง...กลับยื่นไมตรีให้กับชายหลายคน..
มันเป็นการหว่านเสน่ห์แบบไม่รู้จบ...ของ
ผู้หญิงคนหนึ่งซึ่งคิดว่าตัวเอง...สวย...!!!
ไม่เคยเลยสักครั้งที่จะบอกกับใครๆว่า...มีแฟนแล้ว...!!!

การแสดงออกมันสวนทางกันโดยสิ้นเชิง...
เมื่อความรักได้เดินมาถึงจุดที่ต้องครุ่นคิด...
ไปต่อไม่ได้เสียแล้ว...กับคนหลายหัวใจ...เช่นนี้
เรือแห่งความรักลำน้อยๆ...เมื่อโดนคลื่นลมแรง
มันมิอาจต้านทานไหว...จึงอัปปางลงในที่สุด...
รักแล้วไม่กล้าแสดงออก...ไม่กล้าบอกใครต่อใคร...ว่าคนนี้คือแฟนฉัน
นั่น !!!...มันไม่ใช่ความรัก...!!!

http://dharmaishere.blogspot.com




วันพฤหัสบดีที่ 12 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2558

ความสุขที่เกิดจากการ "ให้"...!!!

ตัวเราเองเมื่อหิว...ยังต้องการอาหารเพื่อมาดับทุกข์แห่งความหิวนั้น
การให้อาหารแก่เหล่าบริวารสัตว์ต่างๆ...เพื่อเป็นการสงเคราะห์
เมื่อพวกมันกินอิ่ม นอนหลับ...ความทุกข์ดับ ใจเราก็เป็นสุข

การไม่ผูกโกรธ...คือ การแสดงออกถึงความมีเมตตา
อภัยเสียได้ในความผิดของเขา...แบบนี้ใจเราก็เป็นสุข
คนที่ถูกให้อภัยก็ย่อมจะเป็นสุขเช่นกัน

ความรักของชายหญิง...เมื่อได้เป็นผู้ให้โดยมิได้หวังผลใดๆ
หัวใจก็ย่อมมีแต่ความแช่มชื่นเบิกบาน เพราะตัวความรักเอง
ไม่เคยทำร้ายคนที่รู้จักคุณค่าของความรัก...เขามีความสุขกับสิ่งที่เรา
มอบให้ไป...ตัวเราเองก็พลอยสุขไปด้วย
ความสุขเกิดขึ้นได้ทุกเวลาถ้ารู้จักให้...ให้ไม่ยาก ถ้าอยากจะให้...!!!

http://dharmaishere.blogspot.com